Beautiful stressed business woman in eyeglasses suffering from pain in stomach on blue background

Προκαλείται από παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου, ένεκα χαλάρωσης του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, εντός του αυλού του οισοφάγου. Έτσι σταδιακά προκαλείται ερεθισμός της εσωτερικής μεμβράνης του οισοφάγου (βλεννογόνος) και βλάβη αυτής.

Η κύρια συμπτωματολογία είναι οι όξινες αναγωγές και ο καύσος στο επιγάστριο και οπισθοστερνικά.

Η γαστροσκόπηση είναι απαραίτητη στη διάγνωση σε κάθε ασθενή ηλικίας άνω των 45 ετών. Σε ηλικία κάτω των 45 ετών γαστροσκόπηση γίνεται μόνον όταν υπάρχει ανορεξία και απώλεια βάρους, αναιμία, δυσφαγία (στάση τροφής στον οισοφάγο) και αιματέμεση. Επίσης, γαστροσκόπηση σε ηλικίες κάτω των 45 ετών γίνεται όταν η νόσος υποτροπιάζει με τη διακοπή της θεραπείας σε ρυθμό συχνότερο από δύο φορές το χρόνο.

Όσον αφορά την μη φαρμακευτική αντιμετώπιση οι μόνες τεκμηριώσεις για βελτίωση αφορούν:

*μείωση σωματικού βάρους
*ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού
*όχι μεταγευματική κατάκλιση για 2-3 ώρες
*όχι ογκώδη γεύματα (γεύματα κάθε 2,5-3 ώρες)
*όχι υπερβολές αλκοόλης
*όχι συγκεκριμένες τροφές που ενοχλούν συγκεκριμένα άτομα.

Η φαρμακευτική θεραπεία κυρίαρχα περιλαμβάνει δύο ομάδες φαρμάκων: α) ανταγωνιστές υποδοχέων ισταμίνης τύπου 2, όπως ρανιτιδίνη, φαμοτιδίνη, β) αναστολείς αντλίας πρωτονίων π.χ. ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη, ραμπεπραζόλη και εσομεπραζόλη.

Σε Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χωρίς οισοφαγίτιδα, αρχικά η θεραπεία κρατά 1-2 μήνες και στη συνέχεια περιλαμβάνει λήψη μεμονωμένων δισκίων κατ΄ επίκλησην με προσωπική εκτίμηση των ασθενών, σε ύπαρξη εκάστοτε συμπτωματολογίας. Σε Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση με οισοφαγίτιδα, αρχικά περιλαμβάνει καθημερινή θεραπεία επούλωσης και στη συνέχεια μόνιμο σχήμα συντήρησης ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου.

Στην ήπια Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, η μη φαρμακευτική αντιμετώπιση με την αλλαγή του τρόπου ζωής, παρέχει ουσιαστική βελτίωση. Απεναντίας στη μέσης βαρύτητας Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο είναι απολύτως απαραίτητη η μόνιμη φαρμακευτική αγωγή ή οι αντιπαλινδρομικές επεμβάσεις λαπαροσκοπικά. Η συμβολή αυτών των δύο επιλογών είναι ισότιμη.

Οι επιπλοκές της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης που δεν αντιμετωπίζεται, μπορεί να εντοπίζονται και εξωοισοφαγικά: οπίσθια λαρυγγίτιδα, χρόνιος βήχας, άσθμα, υποτροπιάζοντα επεισόδια πνευμονίας από εισρόφηση, διάβρωση οδόντων κ.λπ.

Όσον αφορά τον οισοφάγο, πέραν από τις επιπλοκές της χρόνιας απώλειας αίματος και της στένωσης του οισοφάγου, η κύρια επιπλοκή είναι ο οισοφάγος Barrett’s. Αυτός συνίσταται σε μεταπλασία των κυττάρων του βλεννογόνου του κατώτερου οισοφάγου, μεταπλασία που προδιαθέτει σε κακοήθη εξαλλαγή (προκαρκινική βλάβη).